Քաղաքակրթական ներուժը կեցության բարձրագույն արժեք է:

Եվրոպան որպես հարած սպիտակուց, սերուցք ու շաքար

12.25.2013


Շվեյցարիայի Բազել քաղաքի թատրոնի արտահաստիքային դրամատուրգ Մալթե Ուբենաուֆը բեմադրիչ Քրիստոֆ Մարթալերի հետ ստեղծել են մի նոր ներկայացում, որի բոլոր հերոսները և իրավիճակները վերցվել են ֆրանսիացի վիպագիր Էժեն Լաբիշի տարբեր պիեսներից և այն ներկայացումից, որը դեռևս 90-ական թվականներին որպես ռեժիսորական դեբյուտ բեմադրել էր Մարթալերը:

Ներկայացումը անվանել են Եվրոպայում ժողովրդայնություն վայելող դեսերտի անունով՝ «ile Flottante» (լողացող կղզի):

Այդ քաղցր և եթերային ուտելիքում Մարթալերը տեսնում է ժամանակակից եվրոպական հասարակության խորհրդանիշը՝ մի կողմից այն փխրուն է, թեթև, դեպի իրեն քաղցրորեն ձգող, մյուս կողմից դատարկ: Չէ՞ որ բաղադրատոմսի համաձայն այդ դեսերտային ուտլիքը ոչինչ չի պարունակում, բացի հարած սպիտակուցներից, սերուցքից ու շաքարից: Այն հալչում է բերանում, թողնելով միայն քաղցր հիասթափության զգացում: Իսկ նրա կայունությունը հաստատուն չէ, ինչպես և այսօրվա Եվրոպայի դրությունը, որի մայրամուտը մենք տեսնում ենք:

Մարթալերը, որպես ռեժիսոր, հայտնի է իրեն յուրահատուկ ոճով, որտեղ իրար են միանում թանձր երաժշտական մթննոլորտը, կարեկցանքը և սերը մարդկանց հանդեպ և, միաժամանակ, համատարած հիասթափությունը աշխարհակարգի նկատմամբ:

Իր նոր ներկայացման մեջ աբսուրդային իրավիճակների և անիմաստ հերոսների միջոցով ռեժիսորը բացում է կյանքի դառնությունը:
    Դիտվել է 934 անգամ
    123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566676869707172737475767778798081828384858687888990919293949596979899100101102103104105106107108109110111112113114115116117118119120121122123124125126127128129130131132133134135136137138139140141142143144145146147148149150151152153154155156157158159160161162163164165166167168169170171172173174175176177178179180181182183184185186187188189190191192193194195